تبليغاتX
TABUT ... گاهنوشت های محسن شیرالی
"تــقدیم به اولــین کرمی که بعد از مـرگ بر کالبدم خواهد افتاد....."

 

جنون :

 

سیال ِ رگای ِ من ، معجون ِ غم و ترسه

وحشت با منو چشمام ، تانگو داره می رقصه

 

سایه م دو سه روز هست که از من عقب افتاده

موسیقی ِ نبض ِ من ، تو گوشه ء بیداده

 

خوابای قشنگ من دلمرده و افسردن

اشکام توی ِ اسناد ِ چن(د) خاطره دست بردن

 

کورسوی ِ امیدی هم ، تو آینه پیدا نیست

دردم  رو تو میدونی! دردی که از اینها نیست!

 

دردم اینست که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم

پوپکم ، آهوکم

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم*

 

این قلب ِ خیانتکار ، آبستن ِ تردید ِ

بغضم اینو بم گفته! با چشم ِ خودش دیده!

 

تو محفظهء سینه م ، یک حادثه دق کرده

اینها همه تقصیره ، یک عادت ِ نامرده

 

با یک نُت ِ بدکاره همخوابه شده گوشم

سیگاری شده دستم ، تزریقی شده هوشم

 

بد میگه ازم اسمم.. معده م پره تشویشه

هر هفته به "من" می گم : این هفته ، تموم میشه!

 

حالم بده!  انگاری هیچ جا واسه من جا نیست

دردم رو تو میدونی! می دونی که اینها نیست!

 

دردم اینست که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم

پوپکم ، آهوکم

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم *

 

 

                                                        محسن شیرالی

                                                          mohsen shirali محسن شیرالی 

 

 

* مهدی اخوان ثالث (م.امید)

 

 

پ ن ۱: ترانهء نسبتا قدیمی بالا، توهمی بود که همیشه با من است... در تمام شبگردی هایم... میان تمام مستی هایم... هوشیاری هایم... لای بی خوابی ها و ته سیگار هایم.... توهمی که مثل دستها و سایه ام بخشی از من است....

ترس و رقص را نیز به من واگذارید و گوشهایم که شباهت هایی بین آنها شنیده اند.

 

پ ن ۲: جناب آقای "نیما"... پدر بزرگوار شعر نو... میلادتان مبارک... چه خوب که نیستید و نمی بینید داروگ به دروغ فریاد می زند : ای درختان سبز پوش تشنه : باران را چگونه نمی بینید.. باران می بارد... نماز شکر بخوانید!!

 

پ ن ۳: خدای جیبی ام بسیار خوش برخورد شده این روزها.. غرلندهایش تغییری نکرده اما خیلی وقت ها حق با اوست... زمان بیشتری به من اختصاص داده.. و این خیلی خوبه... مرسی خدای خوبِ جیبی من...

 

پ ن ۴: ..........

 

پ ن ۵: سپاس فراوان از عزیزانی که در این مدت مرا شرمنده مهربانی هاشان کرده اند.

مشغله ها و دلمشغولی هایم بزرگترین عوامل کمرنگ شدن حضورم در این دنیای مجازیست. ترانه های خوبی را به صداهای خوبی واگذار کرده ام که امیدوارم شنیده شوند اگر امان دهد گرگ سیاه مافیای ترانه...سعی می کنم حداقل در این حیطه "آدم" باشم..دروغ نمی گویم.ثنای هیچکس را نمی گویم.. زیرآب هیچ رفیق و نارفیقی را نمی زنم... هیچ ترانه ای را نمی کوبم... هیچ کدام از کلماتم را به عرش نمی برم...تنها می نویسم...و با تمام سختی ها و دلتنگی ها و تشویش ها می سپارم به خدا...

شاید رسالت کلمه همین باشد... اصلا ترانه یعنی همین... یعنی اتفاق خوب...

یعنی یک لحظه....

 

  پ ن ۶:                                 بعد از این ای مدعی چون بر در جانان روی

                                             من هم آیم از قــفا و ایستم پـــــهلوی تـو

                                            یا تـــو را بینند و بگشایند در بر روی مــــن

                                            یا مـــــرا بینند و نگشایند در بر روی تـــــو                                                            

                                                           "آذر بیگدلی"      

 

+به خاک سپرده شده در  پنجشنبه بیست و یکم آبان 1388ساعت 13:56  توسط محسن شیرالی | 


از این هست مست نیستم


که مست از نیستم


از این دست هست


                            مست


                                   نمی شوم..



+به خاک سپرده شده در  جمعه هشتم آبان 1388ساعت 13:48  توسط محسن شیرالی | 


ساعت 20:20 دقیقه آخرین روز مهرماه قشنگ 1388


                                                 یه اتفاق خوب دیگه... باورش سخته....


خدایا ممنونم...


+به خاک سپرده شده در  پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت 20:24  توسط محسن شیرالی | 


معشوق بودن

         خیلی

              خیلی

                 سخت تر از

                             عاشق بودنه !!


خیلی سخت تر....



+به خاک سپرده شده در  شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 12:13  توسط محسن شیرالی | 

مدت هاست که هرشب می رم رو پشت بوم و به آسمون نیگا می کنم. توصیف تصویری که می بینم کار خیلی مشکلیه! تمام مدتی که به ستاره ها و فاصله ای که با پیشونی من دارن نگاه می کنم ، فقط به یه چیز فکر می کنم : خدای جیبیم!

خدایی که روی هیچ کدوم از ستاره ها اسمشو ننوشته! روی هیچ کدوم از ابرها یادگاری نذاشته! خدایی که هیچ شبی واسه اینکه هیچ توجهی به این همه زیباییش نکردم سرم داد نزده! خدایی که مجبورم نکرد از روی اسم ستاره هاش پنجاه بار بنویسم تا بفهمم اون ستارهء پر نور که به ماه نزدیکه زهره س یا اونکه از همه دورتره!خدایی که دو هفته تموم آروم آروم از ماه پرده برداری می کنه تا درست تو چهاردهمین شب من ذوق زده بشم اما من….. یادم میره دعوتم به دیدن ماه! ولی بازم به این کارش ادامه میده…. و این فراموشکاریم رو فراموش می کنه!!!!

خدایی که مثه بعضی خداهای جعلی وعدهء همخوابه شدن با زن های آنچنانی اونم تو قصر های آنچنانی رو بم نمی ده! خدایی که تو هیچ شهر و روستایی هیچ نماینده یا دکانی نداره! خدایی که اهل مچ گیری نیست! هیچ وقتم نمی گه اگه کج رفتی چنین می کنم و چنان! اصلا… اهل این حرفا نیست!!! نه جهنمی داره و نه بهشت! جهنمش قهرشه و بهشتش آغوشش….

خدایی که اسمهای عجیب غریب نداره و فقط یه اسم داره : خدای جیبی! اونقدری که همه می گن بزرگ نیست و تو جیب پیرهن هم جا میشه… همیشه باهامه… اما هیچ وقت از لوس بازیهام و بدعنقی هام دلگیر نمی شه! وقتی دروغ می گم یا تهمت می زنم ، نمی زنه تو دهنم و فقط نگام می کنه و بعد می ره یه گوشه کز می کنه تا نازش رو بکشم و اینجوری بهش بگم:  منو ببخش! تکرار نمی شه!!!

 

خدایی که خیلی خداست!

 

تمام این شب ها جلو چشامه….

و من از خجالت هی سرخ و سفید می شم! خدایا ، ببخش که با اینکه بغل گوشمی ، هی یادم میره بهت سلام کنم!

منو ببخش....

 

سلام خدای جیبی ِ من….. سلام…

*                       *                        *                        *


ده سال تمام است که نهم مهر ماه دلم می لرزد..... ده سال پیش با جیب هایی پر از ترانه و مثنوی ، دلم را به تو هدیه دادم.... و امروز دلتنگ ترین مرد جهانم....... 

                                                                          تولدت مبارک بانو

                                                                                                      تولدت مبارک غایب همیشه حاضر!



+به خاک سپرده شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 20:30  توسط محسن شیرالی | 
 

به شدت می ترسم

 

نکند آسیبی برسانم به او

 

به خودم

 

 

           خدایا....

 

+به خاک سپرده شده در  پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388ساعت 0:19  توسط محسن شیرالی | 



همیشه به این موضوع فکر می کردم که مردمانی که هم عصر سعدی و مولانا بوده اند ، چگونه با آن

بزرگمردان برخورد می کردند... چه احساسی داشتند از درک مردانی که می دانستند تاریخ نام آنها را با

احترام خواهد برد.. سوال سختی بود...

این روزها با تمام وجود جوابم را گرفته ام... من هم اکنون هم عصر مردی هستم که نامش می لرزاند

حافظهء این تقویم های فراموش کار را...

سالهاست که تنها تصویری که از دیوارهای لخت اتاقم آویزان کرده ام تصویر شما ست...

سالهاست که تنهایی هایم را هر ازگاهی با چهارگاه شما ، متبرک می کنم به اشک.....

سالهاست که برای من مثل تندیس مردان اساطیر ، پر ابهت و ارزشمند هستید...

اما این روزها حس من به شما  چیزی فراتر از علاقه است!


از امروز به بعد ، در هر زمان و در هر مکانی که باشم ، با شنیدن صدای شما به نشانهء احترام برخواهم

خواست و شادمان خواهم بود که صدای مولانا را می نوشم.. که درد سعدی را می شنوم...

 

صدای شما

    صدای بغض این مرز و بوم است

                                    استاد محمد رضا شجریان......

 

                                           

 

تصنیف " زبان آتش "

دستگاه : شور

آهنگساز و آواز : استاد محمدرضا شجریان

شعر : زنده یاد فریدون مشیری

تنظیم : مجید درخشانی

 

تفنگت را زمين بگذار
كه من بيزارم از ديدار اين خونبارِ ناهنجار
تفنگِ دست تو يعني زبان آتش و آهن
من اما پيش اين اهريمني ابزار بنيان كن
ندارم جز زبانِ دل -دلي لبريزِ مهر تو-
تو اي با دوستي دشمن

 

زبان آتش و آهن
زبان خشم و خونريزي ست
زبان قهر چنگيزي ست
بيا، بنشين، بگو، بشنو سخن، شايد
فروغ آدميت راه در قلب تو بگشايد

 

برادر! گر كه مي خواني مرا، بنشين برادروار
تفنگت را زمين بگذار
تفنگت را زمين بگذار تا از جسم تو
اين ديو انسان كش برون آيد

 

تو از آيين انساني چه مي داني؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا بايد تو بستاني؟
چرا بايد كه با يك لحظه غفلت، اين برادر را
به خاك و خون بغلطاني؟

 

گرفتم در همه احوال حق گويي و حق جويي
و حق با توست
ولي حق را -برادر جان-
به زور اين زبان نافهم آتشبار
نبايد جست

 

اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار

تفنگت را زمین بگذار


                                           

 

پ ن 1 : آلبوم رندان مست استاد این روزها به شکل خیره کننده ای می فروشد....

پ ن 2 : "زبان آتش" را از اینجا دانلود کنید.

+به خاک سپرده شده در  شنبه چهاردهم شهریور 1388ساعت 9:43  توسط محسن شیرالی | 
 

 زن فریاد می زد :

                           او بیمار است

          آزادش کنید

 - مادر!!

داستان حضرت زینب

                                               قرن چندم بود؟

 

                                   

                              ○                           

 

   پیشانی بند سبز

             چند لکه ء خون بر آن!

                                     در جنگلی

                     چند شقایق روییده...

 

                              ○                           

  درختان

    در انتظار پاییز اند...

    گویا از سبز بودنشان

                               واهمه دارند...

 

                              ○                           

 

 موذن 

 اذان نمی گوید

 از آن شب که دید

 به جرم تکبیر

        سیلی خورد

             کودک همسایه....

 

                              ○                           

 

 دیگر هیچ کس نگفت "رای من کو"...

 

 وقتی کسی با ناله پرسید :

                                   "دوست من کو؟"

 

                              ○                           

 

 پ ن : پنهانی می گریم ، برای تمام شماهایی که نامتان را نمی دانم ، اما برای من می جنگید....

 پ ن : آلبوم جدید استاد محمد رضا شجریان با نام رندان مست به بازار آمد. شخصا برای حمایت از وی و به امید اینکه این آلبوم پرفروش ترین آلبوم موسیقی ما شود ، چند نسخه از آن را حتما خریداری خواهم کرد. این کوچکترین کاریست که می توانم برای این بزرگمرد متعهد انجام دهم. پیشنهاد می کنم این ایده بنده را در وبلاگهاتان قرار دهید...

درود به حنجره ای که تنها برای مردمش می خواند و از مردمش.....

                             

 

+به خاک سپرده شده در  چهارشنبه بیست و هشتم مرداد 1388ساعت 10:9  توسط محسن شیرالی | 

 

 چشمانم درد می کنند

 

 سایه ام سرگیجه دارد

 

 پاهایم برای هم حرف در می آورند

                                        و دستهایم

                                                 از به یاد آوردن دستانت

                                                                               همچنان می سوزند....

 

 پیرامون ِ من سرشار از مردمانیست

                                                که از من هیچ ندارند  ، جز سوال

 

                                                و هیچ نمی خواهند  ،  جز جواب

 و من

 

 چشمانم را ( که درد می کنند) به سوی ِ آنها بر نمی گردانم ;

  

                                                                 زانوهایم را بغل می کنم

 

                                                               و سعی می کنم به یاد بیاورم

 

                                                                            آن روز که تو بغض کردی

 

                                                                                                     چند شنبه بود....!

 

 

                                                                                                                                      محسن شیرالی

                                                                          

 

پ ن ۱ : به تو حسودی ام میشود!  کسانی که اینجا می آیند ، به خاطر من نمی آیند! به خاطر گاهنوشت هاییست که

         برای "تو" نوشته ام....

         تو همیشه برنده بودی ، بانو...

 

پ ن  ۲: این روزهای خون و دروغ تمامی ندارند؟

 

 

 

+به خاک سپرده شده در  دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 11:5  توسط محسن شیرالی | 
 

بانو...

...............

..

....

....... !

 

+به خاک سپرده شده در  سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 17:35  توسط محسن شیرالی | 
 

سقوط می کنم.

دستانم را باز می کنم و به آسمان نگاه می کنم..

از سویی به آسمان نزدیک می شوم و از سوی دیگر دور...

می بینی بانو؟

من حین سقوط هم شاعرم!...

 "م.شیرالی"

                                  *                   *                   *

 

منم اونکه تو رو داده به مهتاب

" کسی که روتو می پوشونه تو خواب"

کسی که واسه آغوش تو کم نیست

                        می خوام یادم بره....... دست خودم نیست!

                                           تا مه راهو نپوشونده ، نگام کن

                                         "اگه رو قله سردت شد ، صدام کن"

                                        یه رنگ مرده از رنگین کمونم

                                                        من این پایین ، نمی تونم بمونم....

                                                                                                                               "م.برزویی"

                                  *                   *                   *

پ ن 1: اين ترانه رو ،  روزي چند بار تجويز کرده ام براي خودم... شايد بشکند اين بغض لعنتي...

پ ن2 : دوستان خوبم : از من به خاطر  کم رنگ شدن حضورم  در اين دنياي مجازي نرنجيد.. چند وقته که خيلي توي خودم هستم..  يه سري مسائل رو نمي تونم براي خودم حل کنم.. در مورد ارتباطاتم با اطرافيانم دچار اشتباهات بزرگي شده ام.. در تنهايي ِ مطلقم به اين اشتباهات که تقاص سختي براي من دارند و داشته اند مي انديشم... 

پ ن3:"شب از غمت اندر فراق ، روز از غمت در زاري ام -  دارم عجب روز و شبي ، آن خواب و اين بيداري ام.."

 

 

+به خاک سپرده شده در  شنبه نهم خرداد 1388ساعت 14:16  توسط محسن شیرالی | 


فاحشه های شهر مرا دوست دارند...

 

من تنها مرد این شهرم

 

                                که هربار آنها را به خانه ام میخوانم

 

                به جای فریاد لذت ، تنها می گریم........ و می گریم.....

 

تا آنها با سرانگشتان نازکشان

 

اشک هایم را پاک کنند

                             و موهای خرمایی ام را از روی پیشانی ام کنار بزنند

               

                 و آن حس لطیف

                                       باز

                                        مرا تسخیر کند....

 

فاحشه های شهر مرا دوست دارند...

 

                                  ○           ○          

پ ن 1 :  شدیدا کم حرف شده ام.. هیچیم نیست! نه.... انگار یه چیزیم شده... هرجا میرم نشونه های تو رو می بینم.. انگار یه نفر دستاشو دور گردنم حلقه زده و همینکه به آســـــــــــتانهء خفگی میرسم به اندازه چند نفس رهام می کنه ولی دوباره....  بانو! دلتنگی رهام نمی کنه....

پ ن 2:  اولین دوست وبلاگیم رو گم کردم.... مهزاد!.. خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر کنی نگرانتم...

پ ن 3: سکوت می کنم....

پ ن 4: لینک من در Facebook : اینجا کلیک کنید. 


 

 

 

+به خاک سپرده شده در  شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت 15:21  توسط محسن شیرالی | 
    

سوپراستار :      

 

تــِم ِ فیلمنامهء عمرم ، یه جور اکسپرسیونیسمه  

یه ژانر ِ تیره از مردی که درگیره مازوخیسمه    

کسی که با خودش جنگید ، کسی که مرگه فریاده  

یه مرد خیلی معمولی!  یه مرد سادهء ساده    

شاید این شعر بی رنگم آنونس ِ ساده ای باشه  

از این فیلم ِ نوآری که نخ عمرم تو دستاشه    

همون برداشت اول بود که من رو از خودت دیدی  

(لوکیشن ; یه جهان ِ سرد) ، سکوت کردی و خندیدی    

یکی فریاد زد : حرکت ! منو ، حسی به وجد آورد  

همونجا قصهء عادت توی ِ سینه ام کلاکت خورد    

می دونستم که این فیلمه ! می دونستم کجا هستم  

خودآزاری به دست عشق ;  دوباره چشمامو بستم    

جهان بی وقفه زیبا بود... منو دل غم نمی خوردیم  

برای بهترین احساس ، چه اسکارها که می بردیم...    

 تو کم کم دور شدی از من ، سقوط من مسجل شد  

اپیزودهای دوست داشتن ، به دلتنگی مبدل شد    

 سکانس خوب این قصه مثه همیشه کوتاه بود  

 موتیف ِ فیلم بعد از تو فقط بغض و تب و آه بود    

یکی داد می زنه : کات کن!! ولی من خسته مو میرم  

حواسم نیست به کارگردان! من از جون خودم سیرم    

 فلاش بک می زنم حالا ، به شبهایی که روشن بود  

 به اون روزای ِ نوستالژیک ، که نقش ِ اولش "من" بود    

"سوپر استار"  اون روزا ، تو این روزا یه شبگرده!  

برای بدترین بازی ، تمشک ها رو درو کرده....  

               محسن شیرالی                                                                                                                                                        

 

  پ ن 1 : به دلیل مشغله زیاد متاسفانه از این به بعد فرصت خبررسانی در مورد به روز شدن وبلاگم  بوسیله کامنت را ندارم . دوستانی که تمایل دارند از به روز شدن این وبلاگ باخبر بشوند ، می توانند در بخش خبر نامه این وبلاگ ( سمت چپ ، زیر لینک ها ) عضو شوند. به این شکل بعد از هربار به روز شدن وبلاگ "تابوت" ،  ایمیلی به آدرس ایمیل شما ( مبنی بر به روز شدن وبلاگ ) ارسال خواهد شد.

 

پ ن 2 : توضیحاتی پیرامون بعضی واژه های بکار برده شده در ترانهء "سوپراستار" :

 

1. اکسپرسیونیسم : نهضتی ادبی- هنری است که درفاصله ی سالهای 1903 تا 1933 درآلمان به وجود آمد. ویژگیهای این نهضت نگریستن به جهان ازدریچه ی عواطف واحساسات است . درآثار اکسپرسیونیستی ، واقعیت به همان شکل که به نظر هنرمند می رسد، بیان می شود.

2. آنونس : فیلم کوتاهی که برای تبلیغ و معرفی یک فیلم تهیه می شود.

3. نوآر : نوآر در فرانسه به معنای سیاه و فیلم نوآر به فیلم سیاه معنی شده است. 

4.موتیف: عبارت است ازعنصر یا عناصری از فیلم که به صورت معناداری تکرار می شوند.

5. تمشک : یا همان تمشک طلایی ، نقطه مقابل جایزه اسکار است و به بدترین های تعلق میگیرد.

 

 

ـــــــــــــــــــــــ

 

پ ن ۳ : چند ثانیه پیش موبایلم رو برای مدتی طولانی خاموش کردم! بهتره هم من و هم آنهایی که دوست دارمشان برای مدتی "به حال خود" رها شویم! .........!

 

پ ن ۴ : آیا من از سر ِ اتفاق زنده ام هنوز؟ 

 

ـــــــــــــــــــــــ

 

پ ن ۵ : ........

 

پ ن ۶ : چه بی رحمانه سکوت می کنم....

 

 

پ ن ۷: فارغ از کش و قوس های سیاسی ، دلم برای همهء بهمن قبادی های در انتظار می سوزد...  آوازهای سرزمین مادری ام چه سوزناک شده اند..

 

 

پ ن ۸: " آتشی ز کاروان به جا مانده ".....   بیژن ترقی هم رفت...

 

 

 

+به خاک سپرده شده در  شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 12:54  توسط محسن شیرالی | 

 

این سالها با چه سرعتی میگذرند! بی محابا.. بی اعتنا به دعاها و آرزوهایی که هر شب در میان چشمان اشک آلود میلیونها نفر میرویند و میمیرند...

چقدر خالیست جای بعضی نفرات میان ما... زنده ها و مرده هایی که از دست دادم... از دست دادیم...

امیدوارم سال جدید سال خاطره انگیزی برای همه ما باشد...

ترانه زیر پیشکش من به همه شما عزیزان که بی محابا مهربان هستید..

 

 

هفت سين رويايي

 

سلطنت صداقت و سقوط بي محبتي

سياست عاشقي و سرخوشي و سلامتي

سبقت شادي از غم و سانسور هرچي ماتمه

خدايا کاري کن بشن ، هفت سين امسال همه

                                                                       هميشه اوج شاديا تو دست عيد نوروزه

                                                                     انشالله امسال ديگه عيد ، سيصد و شصت و پنج روزه

سپيدي و سرود صلح ، ساختن دنيايي قشنگ

سازش آدما با هم ، سرکوب هردونه فشنگ

سير شدن گرسنه ها ، سخاوت ابر و زمين

خدايا اين هفتا سين ُ رو  سفرهء جهان بچين

                                                                      هميشه اوج شاديا تو دست عيد نوروزه

                                                                     انشالله امسال ديگه عيد ، سيصد و شصت و پنج روزه

 

دشمنی و خط بزنیم ، دو روزه عمر خیلی کوتاس

شروع این سال جدید عیدی زیبای خداس

پیرهن غصه رو درار ، عید اومده سال نو ِ

لباس شادی کن تنت امسال دیگه سال توئه

                                                                      هميشه اوج شاديا تو دست عيد نوروزه

                                                                     انشالله امسال ديگه عيد ، سيصد و شصت و پنج روزه

 

خواننده و آهنگساز : سعید محمدی

همخوان : فرزانه

ترانه سرا : محسن شیرالی

تنظیم کننده : شاهین یوسف زمانی

 

 

 

 

 

پ ن ۱ : چندماه پيش آقاي سعيد محمدي از من خواستند ترانه اي به مناسبت عيد نوروز بنويسم.. در ابتدا هيچ تمايلي براي نوشتن اين ترانه نداشتم و حتي اين موضوع را با يکي دو تن از دوستاني که در حيطه ترانه فعاليت مي کنند در ميان گذاشتم و از آنها خواستم که اين ترانه را بنويسند اما ترانه هاي ايشان چندان جالب از آب در نيامد و نهايتا بعد از مشورت با چند دوست مجاب شدم که ترانه را خودم بنويسم و نتيجه آن ترانهء "هفت سين رويايي" شد که ويدئو کليپ آن با صداي آقاي محمدي این روزها از بعضي کانال ها پخش می شود.

از ترانه ام راضي هستم چرا که از صميم قلب چنين آرزويي براي اين کره خاکي دارم و با تمام وجود از خداوند مي خوام که اين ترانه ساده ، به حقيقت مبدل بشه.... 

 آمين...

 

 

پ ن ۲ :  آهنگ را می توانید از اینجا دانلود کنید.

 

 
+به خاک سپرده شده در  یکشنبه دوم فروردین 1388ساعت 11:29  توسط محسن شیرالی | 

دلگیرم از فال فروشی که سالهاست از او فال حافظ می خرم اما مرغ عشق هایش حتی یکبار ( آنهم برای دلخوشی) در نیاوردند آن فالی را که روی آن نوشته است :

 

                           "یوسف گم گشته باز آید به کنعان

                                                                          غم مخور... "

 

 

                                                         

 

 

ساعت هفت بود!

 

هفتمین سال ِ هفتمین دههء این قرن ملول ، به ملاقات بهار می رفت! هفتاد و هفت...

 

همه در تکاپوی هفت سین ها بودند ، آن روز که ساعت هفت بار نواخت و سال ِ هفتاد و هفت بود و من 

 

بیزار بودم از تمام هفته های بی هدف و حرف ها و هفت های نفرینی ِ  عمری که سخت می گذشت...

 

میان آنهمه هفت بود که برای اولین بار تو را دیدم! نه.... که تو مرا دیدی... و خندیدی..

 

خندیدم..

 

بعد از سالها...

 

و آن شب چقدر سخت گذشت! هفتاد سال بی خوابی بود آن شب و هفت قرن دلتنگی و هفت دریا دلشوره و

 

هفت آسمان وحشتی شیرین و شگرف...

 

                                                      آه.. چه سعادت غمناکی..

 

میان تمام کتاب های جهان تو را می جستم و بی انکه بدانی به غایت زیبا بودی وقتی بی ابهامی نام مرا

 

می خواندی و معصومانه می پرسیدی : محسن! خانهء باد کجاست؟

 

و چقدر دوست می داشتم آن روزها ، سالها هفتصد و هفتاد و هفت روز و هفته ها هفتاد روز و روزها هفتاد

 

و چهار ساعت می شدند و عقربه های ساعت هفتادبار می چرخیدند!

 

اما نشد!...

 

 

امروز مرا نگاه کن!

 

مثل شرابی ده ساله ، ذره ذرهء  وجودم تخمیر شده است!

 

این روزها که هفتمین سال ِ هشتمین دههء این قرن ملول ، به ملاقات بهار می رود ، همهء  درها را بسته ام

 

و با چند خاطرهء سنگین ، خود را سنگسار می کنم....

 

امروز چه دیدنی شده ام....

 

چه بی پروا مردنی ام... چه عاجزانه ، شاعر..

 

.

.

.

 

   بانو

         سلام...

 

 

                                                         

 

 

پ ن ۱ :  چاره ای جز نوشتن ندارم!

پ ن ۲ : کتاب : مستاجر - نویسنده : رولان توپر ....  این کتاب وحشتی رقیق رو توی رگهای شما راه میندازه...

            فیلم : مستاجر - کارگردان : رومان پولانسکی - بر اساس رمان "مستاجر"

پ ن ۳ : همه چیز به همین مسخره گی و ساده گی است که هست!!

 

 

+به خاک سپرده شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 8:0  توسط محسن شیرالی | 
 
قبرستان
ایــمیل
آرشیو
** پروفایل مدیر وبلاگ **
همه چیز در مورد تابوت

محسن شیرالی : ترانه سرا

----------------------------------

تـــابــوت مرگ نیست!

واگــویه های مردیست که

قرابتی عمیق با کلمات دارد..

من بی رحمانه شاعرم...

دوست داشته هایم
:: اهــدا عضـو ::
اردلان ســرفــراز...
حضرت مولانا
صادق هدایت
استاد شجریان..
استاد شریعتی
شاملوی بزرگ
فروغ فرخــزاد
اخوان ثالث..
نصرت رحمانی
سید علی صالحی
صمد بهرنگ
سهراب سپهری
نـــیــــما
شازده کوچولو
ایرج جنتی عطایی
Gabriel Garcia Marquez
KAFKA
Tom Waits
Jim Jarmusch
آنچه که بر تابوت گذشت
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
قبرستان عاطفه
*---- من در FaceBook ---- *
:: عشرتـــــــکده یقـــضان ::
مونا برزوئی
شـــریــــف
یغما گلرویی
مریم اسدی
ترانه مکرم
مهتا پناهی
افشین مقدم
محمد نویری
بهاره مکرم
ماندانا ابری
حسین غیاثی
حسین متولیان
علی رضا بندری
ساناز صفایی
میثاق جوهری
المیرا آقازاده
حمید رضا مجیری
بهزاد خواجات
پویا حسین خانی
سروش دادخواه
امین ناسوتی
رضا راد
پریـا امـینی
فرهاد فرهودی
مهدی موسوی
حسین صفا
کوشا دلشاد
رحمان خرامان
شادی لطفی
عرشیا عشقی
محمدرضا شیرزاد
قلم های کاغذی
شهرزاد شفیعی
عرفان سلیمی
noThinG
تلنــگر
مهزاد شریفی
سحر ولدبیگی
نسترن پیوندی
قاصدک
چه اهمیتی داره
gArRet
فروغ
آدم برفــــــی
سیاه گیسو
بغض خاموش
هزار و یک شب
شکوه
المیرا چاره جو
دناتا
شـیدا
مژگان ضحاکی